Leo Jongenotter
geboren in Barendrecht 1965

Na studie technische bedrijfskunde gewerkt in ziekenhuizen tot 1998.
Hierna bij een vastgoedonderneming in de metaal waar ik geconfronteerd werd met een fascinatie voor het materiaal, de enorme mogelijkheden en de onverwachte uitdrukkingskracht ervan.

In 2000 samen met Marjolein de Haan De Opleukerij opgericht waarbinnen wij ons konden uitleven op het gebied van vormgeving, inrichting en beeldende kunst.
Twee jaar later konden wij een compleet ingerichte constructiewerkplaats betrekken en ontstonden er de eerste grote beelden.

Omdat ik me toe wil leggen op het beeldenwerk ben ik sinds vorig jaar alleen verder gegaan.

Wat mij drijft is mijzelf niet duidelijk en dat maakt wat mij drijft.
Een beeldhouwer vertrouwt erop in de steen een beeld aan te treffen.
Ik vertrouw erop dat er in elke chaos een orde besloten ligt die leid tot iets moois.
Als het lukt om - zonder dat ik me er erg druk om hoef te maken - het beeld te zien komen vanuit een aanvankelijk onoverzichtelijke berg materiaal, leef ik nogal.

Het aanwezig zijn bij iets wat onvoorspelbaar is geeft een spanning en rust.

Lijkt net alsof ik allen maar toekijk (voel dat soms ook wel zo), maar ik spreek mijzelf aan op mijn oordeel, inbreng en vakmanschap voor zover ik dit laatste zo mag noemen. Het resultaat is een combinatie van materiaal, de muzen, de kijker en mijzelf.
En dit resultaat kan dan ook nooit af zijn en dat is de uitdaging.
Het streven is de beelden zo te maken dat ze ruimte laten voor verschillende belevingen zodat er een dialoog kan ontstaan tussen beeld en kijker.

Kunst is het kunnen leven van beelden... Naast het doen van dingen in het echt, leen ik me ook voor denken.
Zo denk ik vaak "waarom is dat nog niet gedacht?", of het kan ook anders, mooier of handiger.
Deze creatieve processen deel ik met collega's, vormgevers en architecten.
De afwisseling van tastbaar en ontastbaar werk is een aanrader. Als je vraagt of ik grootse plannen heb of waneer ik beroemd wil zijn dan het volgende:
Geen grootse plannen maar de wens om het mooiste wat ik ooit gezien heb te maken.
Beroemd zijn is mijn doel vooral niet, zolang ik het niet nodig heb.

En morgen is er weer een dag.